Een supergeorganiseerde hoarder

Ik had douchegel nodig...

Ik had douchegel nodig… voor een weeshuis?

Sinds een paar jaar probeer ik een minimalist te zijn – minder spullen en minder shoppen, zodat ik meer tijd en ruimte heb voor de dingen die ik echt graag doe.

(Lees hoe het begon in Minder spullen is een feest.)

Dat lukt aardig.

Maar er zijn een aantal problemen waar ik mee worstel, op de weg naar minimalisme. Eén van die problemen is niet spullen wegdoen, maar spullen buiten de deur houden. Het probleem is:

Ik ben een hoarder 

Van nature ben ik een hoarder – alleen niet van het type van stapels kranten tot het plafond en roestbakken in de voortuin.

Ik ben een georganiseerde spullenverzamelaar met een haast onbedwingbare drang om mijn collectie compleet te maken.

Een paar voorbeelden:

Als ik een goed boek lees, wil ik alle titels van die auteur verzamelen.

Als ik doucheschuim kies, wil ik meteen alle varianten hebben.

"Doet u die maar in alle beschikbare kleuren."

“Doet u die maar in alle beschikbare kleuren.”

Toen ik mijn garderobe vereenvoudigde kocht ik een jasje dat overal mee te combineren valt – en toen hetzelfde jasje in de andere twee kleuren waarin het verkrijgbaar was.

Toen ik de glorix en glassex verving door ecologische schoonmaakmiddelen, kocht ik de hele productlijn; ook de roestvrijstaalpoets die ik zelden gebruik.

Ik moet deze obsessieve collectievorming nog onder controle krijgen. Tips zijn welkom.

Speak Your Mind

*